Η συνείδηση…
Γειάσας φίλοι, τι κάνετε;; το ποστάκι αυτό είναι σχετικό με τα πιό πρίν, αυτή τη φορά όμως είναι για ένα άλλο θέμα σοβαρό, οκ;; που αυτό λέγεται συν-είδηση. Έτσι;; και που στην εποχή μας, πολύ λίγοι
άνθρωποι το έχουν, απίστευτα λίγοι όμως. Ε, πιστέυω ότι λίγο, πολύ όλοι μας ξέρουμε τί είναι αυτό που λέμε σύν-ειδηση έτσι;; κάποιοι ψυχολόγοι λένε ότι, είναι η αίσθηση του σώματός μας στο χώρο κ το χρόνο οκ;; (δηλ- είμαι η Αθανασία, είμαι δώ κ σας μιλάω), κατ άλλους είναι η αίσθηση της ευθύνης που έχουμε για ότι κάνουμε, (σε άλλους κυρίως), για τις πράξεις μας κ το αποτέλεσμα που έχουν αυτές κ για αυτά, που προκαλούν στις ζωές των άλλων, κ τη δική μας ζωή. Καλά κ κακά, είναι με λίγα λόγια η φωνή, αυτή που είναι μέσα μας κ άλλωτε, μας ψυθιρίζει απλά ότι αυτό που κάναμε δεν είναι σωστό είναι άδικο, ότι κάποιος πονάει από αυτό ότι του κάναμε κακό, κ ότι πρέπει να κάνουμε κάτι για να φτιάξει, η κατάσταση. Να διορθωθεί όσο γίνεται, οκ;; κ άλλωτε κραυγάζει για το λάθος που κάναμε κ μας, τρυπά το μυαλό κ τα αυτιά με τις φωνές της, δε μας αφήνει σε υσηχία κ μπορεί να μας πάει, κ έως κ την τρέλλα, κι όμως ναί.
Οι φωνές αυτές, είναι οι γνωστές Ερινύες όπως τις λέγαν οι αρχαίοι, 
ημών πρόγονοι ή οι τύψεις όπως τις λέμε εμείς, στην εποχή μας οκ;;. Που οι αρχαίοι λέγαν, ότι είναι πλάσματα χθόνια και σκοτεινά με όψη, που τρομάζει. Κι οι αρχαίοι λέγαν, ότι κυνηγούν όσους έκαναν κάτι κακό ή έβλαψαν κάποιον κ δε τους άφηναν, σε υσηχία ούτε στην άλλη ζωή. Οκ;;, αλλά κάποιοι όπως δείχνει, δεν έχουν αυτό που λέγεται συν-είδηση, κ άρα δε νιώθουν ποτέ τύψεις, για ότι κάνουν στους άλλους κ για το κακό-ά που προκαλούν μέσα, από ό,τι κάνουν στις ζωές των άλλων, και στις ψυχές τους κ δε δίνουν δεκάρα αν οι άλλοι, πονάνε, ή είναι χάλια με όσα κάνουν.
Έκανα αυτό το ποστάκι, απόψε επειδή νιώθω τόση οργή και θυμό, που δε χωράει πουθενά και είναι φυσικά για το γνωστό, θέμα που ξέρετε (των κλήσεων), οκ;;, απλά με αηδιάζει αφόρητα, να σκεφτώ ότι τα άτομα αυτά δε, νιώθουν καν ενοχές για ότι κάνουν κ ότι κοιμούνται ύσηχα, το βράδυ κ ότι τα έχουν καλά με, τον εαυτό τους παρ’ αυτά έτσι;;, κ είναι μια χαρά.
Και ζούν τη ζωούλα, τους ωραία κ καλά έχουν ότι τους γουστάρει, ενώ θα πρεπε αυτοί να πονούν και να τραβούν ότι, τραβώ εγώ όσο κ αν αυτό δείχνει σαν κακία.
Και κυρίως ο πρώην, μου οκ;;, δε θα πρεπε να πονά αυτός, κ να παιδέυεται κ όχι εγώ;;, αυτός μου φέρθηκε άδικα κ άτιμα, όχι εγώ δεν είναι αυτό μια, τεράστια αδικία;;.
Με γεμίζει με τεράστιο, θυμό αυτό πραγματικά. Τίποτε άλλο.
Παρεπιπτόντως το απόγευμα, δέχτηκα και πάλι μιά απόρρητη, κλήση ενώ ήμουν έξω.
Το μπλόγκ αυτό, είναι ένα δώρο σε όλους αυτούς που αγαπούν το ωραίο, το αληθινό και τις αλήθειες σε όλους όσους, επιμένουν
Αθανασία
GIORGOS ἔγραψε,
Ἰουλίου 18, 2009 στἰς 01:45
Λυπάμαι πολύ για την αλητεία αυτών που σε τυραννούν Αθανασία μου.
Και εξίσου για την αδιαφορία αυτών που μπορούν να σε βοηθήσουν
και δεν το κάνουν.
Αλλά όπως σου έχω ξαναπεί,δεν είσαι τόσο παγιδευμένη όσο πιστεύεις ότι είσαι. Τη λύση την κρατάς,απλώς δε θέλεις να τη χρησιμοποιήσεις.
Κατά τα άλλα,οι μόνοι που βασανίζονται είναι αυτοί που διαθέτουν συνείδηση και σε αυτούς είναι ανελέητη.
Τους τσακίζει περισσότερο απ΄όσο αξίζουν.Σε καταλαβαίνω,πίστεψέ με.
Για τους τυχερούς που δεν καταλαβαίνουν απο αυτά,τι να πω…ας το γλεντήσουν.
Αν και πιστεύω ότι για όλους έρχεται η ώρα αργά ή γρήγορα…
Osiris ἔγραψε,
Ἰουλίου 18, 2009 στἰς 08:10
Μπορεί να μην έχουν κάποιοι συνείδηση αλλά η τιμωρία δεν είναι
κάτι που είναι στο χέρι τους ή εξαρτάται από αυτούς.
Γιατί…δυστυχώς ή ευτυχώς, όλα εδώ πληρώνονται!!!
Καλή σου μέρα Αθανασία….και καλό Σαββατοκύριακο να έχεις.
Φιλιά.
ΨΥΧΑΣΘΕΝΗς ΞΑΝΘΙΑ ἔγραψε,
Ἰουλίου 18, 2009 στἰς 17:05
Η ευσυνειδησια ειναι μεγααααλο προταίρημα!!!
γεννιόμαστε με αυτην η μας την διδασκουν??
νομιζω γεννιομαστε…θεμα ανθρωπου και δυστυχως
δεν την εχουν αρκετοι οι οποιοι ομως την απαιτουν
απο αλλους, εκει τρελαινομαι εγω.
info press ἔγραψε,
Ἰουλίου 19, 2009 στἰς 21:15
Αγνόησε και περιφρόνησε.
Αυτά τα δύο κοστίζουν σε αυτούς που τα γεύονται.
Καλό βράδυ Αθανασία.
Lilith ἔγραψε,
Ἰουλίου 20, 2009 στἰς 14:50
Αθανασία μου, αν θες τη γνώμη μου, μη φαρμακώνεσαι τόσο πολύ.
.
Αν δεν μπορείς να αλλάξεις τον αριθμό του τηλεφώνου σου αυτή τη στιγμή, αγνόησέ τους!
Και δεν εννοώ πρακτικά αγνόησέ τους (γιατί αυτό ξέρω ότι το κάνεις) αλλά να τους αγνοήσεις στην ψυχή σου!
Όσο τους επιτρέπεις να σε νευριάζουν και σκέφτεσαι συνέχεια αυτό, τους δίνεις δύναμη. Χαλάρωσε και θα δεις που αν δεν ασχολείσαι μαζί τους (στην ψυχή σου, επαναλαμβάνω) θα εξαφανιστούν!
Φιλιά πολλά!.